"เติมใจให้เต็ม"
ยิ่งโหยหาความรักความสำคัญ...
ก็ยิ่งกดดัน...ไม่ไว้ใจ
ผลักไส...คนรักให้ห่างไกลออกไปมากขึ้นทุกที
โดยที่ไม่เคยรู้ตัว...ว่ากำลังทำพลาดอะไร
แล้วก็มานั่งคร่ำครวญ...โหยไห้
ทำไม...ฉันมันไม่ดีตรงไหน
ฉันทุ่มเททุกอย่าง...
ฉันยอมทุกอย่าง...
ยอมทิ้งฝัน...ยอมเป็นช้างเท้าหลัง
ยอมเป็นแจ๋ว...ยอมยอมยอม
ฉันทนได้...ฉันทนดร้ายยยยยยยยย...
ยอมฉันยอมเจ็บปวด...
ยอมร้าวรวดอุรา..
แต่แท้จริงข้างในไม่เคยยอม...
ยังเก็บความโกรธ...
ขุ่นเคืองใครบางคน...
ที่ทำให้รู้สึกฉันตัวเล็ก...ไร้ค่า
ไม่มีความหมาย...ไม่ดีพอ
ไม่คู่ควร...ที่จะได้รับสิ่งดีๆ
เก็บมันไว้ซะแนบสนิท...
แน่นเต็มทุกห้องหัวใจ...
ลองอนุญาตให้ตัวเอง..ผ่อนคลาย
ปลดปล่อยหัวใจ...
ให้เป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวง...
อนุญาตให้ตัวเอง..ปลดปล่อยหัวใจ...
ที่ถูกรัดรึงขมึงตึง...
ถูกขังไว้ในกรอบ...ความเชื่อบางอย่าง
มานานแสนนาน...ได้ผ่อนคลาย...
ปลดล็อคโซ่ตรวนในหัวใจ...
ด้วยความรู้สึกสบาย...สบาย
ปล่อยวางทุกอย่าง...
เติมอ้อมกอดอันอบอุ่น...
ปลอบโยน...ให้อภัยตัวเอง...
ในสิ่งที่ติดค้างในใจ....
ให้อภัยคนอื่น...ด้วยหัวใจที่เติบใหญ่
สร้างความเข้าใจใหม่...
ค่อยๆเติมเต็มความรัก...ความดีงาม...
ความสงบสุข...ความอิ่มเต็ม...ความสบาย
ให้หัวใจ...ด้วยมุมมองใหม่
ด้วยหัวใจที่ดีที่สุด...
เท่าที่คนคนนี้จะดีได้...
ขอบคุณโลกที่ส่งเรามา...
เพื่อสร้างสิ่งดีงาม...
เพื่อเดินตามความฝัน...
และสร้างความมหัศจรรย์...ทิ้งไว้บนโลกนี้
ขอบคุณของขวัญ...ที่โลกมอบให้เรามา...
เป็นสิ่งพิเศษ...ที่มีเพียงแค่เราเท่านั้นที่ทำมันได้
และมีเพียงเราเท่านั้น...
ที่จะส่งมอบให้ผู้คนได้อย่างวิจิตรบรรจง...
แล้วความสุข...ความรัก...ความสำเร็จ
ที่โหยหามาแสนนาน...
ก็ปรากฏชัดเจนขึ้น...
ณ.วินาทีที่...เราตัดสินใจ...
และรู้ดีว่า"เราเป็นใคร...และเกิดมาเพื่ออะไร"
เขียนโดย...วาสนา บัวประเสริฐ Beautiful from inside out
No comments:
Post a Comment